Tuesday, August 31, 2010

Child labour & TKO (Target Killing Order in karachi)

By Veengas.

The poor people of my dear country have become used to bear injustices. It will be a miracle if ever they succeed in getting justice. However, there is a glimmer of hope that with the restoration of independent judiciary people may succeed in getting justice.

How are the poor passing their lives? Have anyone ever thought about it? When a labourer returns home from his work place, he has to hear the sobs of the little ones amidst cries that tonight they have nothing to eat. This pain which the labourer suffers while entering his house can only be felt by those alone who have suffered the pangs of poverty.
Recently Karachi has come under Fire Zone, which is known as Target killing resorted to by the groups keen on getting power control on Karachi.
People here kill others as if they have only been born to be gunned down. During the days of dictator Musharraf, Karachi had MQM, ANP and the Muslim League-Q as the main power players. Now only the third power player, PML-Q, has been replaced by the PPP.
There was time that no one had heard about target killings. Everyone was living in peace. Now we daily hear about the target killings and the numbers of deaths are mounting. Many people hold the view that target killings are being resorted to fulfill two main purposes which are to weaken the People’s Party in Sindh and to hold full power in Karachi.
On 2nd August, 2010, an MPA of MQM, Raza Haider, was shot dead by unidentified persons. After his death a killing spree continued for three days resulting in the death of over a hundred people, and large scale destruction. It seemed that a civil war was going on. Karachiites know well how was life in Karachi during those three days where government order completely collapsed and the only rule which reigned was Target Killing Order (TKO) which resulted in unabated killings.
After three days the life returned to normalcy but tension prevailed. I decided to travel by local transport so that I could analyse the real face of the city. While standing at NIPA bus stop I could see silent crowd moving around with fear on their faces. It seemed that people knew who are behind these murder killings but they were not allowed to speak the truth. I felt as if I was watching a horror filled movie instead of love moving crowds of people. I also saw small kids belonging to 9-10 age group. They were shouting ‘Boot Polish’ ‘Boot Police’, oblivious of the fact that Karachi was bleeding under TKO, to earn for the members of the family.
The elder boy tried to board a bus at Super Hussain Zaie, but unfortunately the conductor ordered them not to board the bus and stay away. Six little boys looked at one another and said (in typical Urdu) Okay Yaar, leave it and let’s wait for one another.
“I need only one cigarette for smoking”, said a boy and they all started enjoying the puff. One of them, a little cute boy came towards me and stood besides me. He was looking worried and was playing with his hands.
When I passed a smile at him he quickly responded and inquired from me if I was going to office. I replied yes then he said worriedly: Oh No …… Situation of the city is not good and then asked why are you here? Advising me to go home.
Then I asked him if I ought to be at home then why does not he go home. He sadly replied: “Yes, Baji, I want to but I have to earn some money for my household. During three days of strike I had no work and I could not earn any money for my family and they had very little to eat because they are dependent on me”. While rubbing his face with his little hands and looking at his feet he continued his conversation: “Therefore Baji if I don’t find any work my family eat one time meal instead.”
Then I asked how he managed during these three days. He shook his shoulders and said painfully: “Simply we had to manage with one time meal a day and prayed for the end of strike. We have now become used to living in such kind of circumstances.”
I asked him how much he earned in a day. He said: ‘Baji you don’t know now people have become clever. They mostly cheat us because we are small kids…...” I cut him short and said: “Yes you are a small kid”. He immediately retorted: “No, No I am not a kid” But after a little while he himself admitted that he was a kid but as he had to earn for the family instead of his elders, that’s why he was an elder.
He continued with his shaky smile: “So I was telling you about my earning that some of the people cheat us but those who were searching jobs for them and dating with girls, turn out to be more generous, some times they give us extra money and as a result we earn 80 or 90 rupees a day or some time more than that. I go with only 70 rupees and sometime 60 rupees.
It was too astonishing for me, before I asked him he replied himself that there were many looters on the roads, we call them Bhai Log. They snatch half of our earnings. He whispered Baji look at that traffic officer he always takes money from each bus and his partners also policemen snatch from us. Some of the other young gang boys also beat us and take away our money. You don’t know, we have many looters, sometimes I ask my Amma (Mother), are we earning for the looters? Then, I asked him so, what his mother said. She just reply, Allah will see them. Then his bus came and he boarded it saying: “Bye, Baji.”
I am still thinking that poverty not only gives one time meal or half of Roti (Bread) but poverty also perishes dreams before getting birth. After 2nd August everyone had been discussing about riots in Karachi but have we ever thought of those labourers who work on daily wages, have we heard any voice against child labour? How are children facing all these troubles? Sadly we remember when a day for child labour comes, we write stories and yearly data based reports finally are summed up with demands that the Government and international organisations should do this and that. How can I forget that our gigantic organisation UNO, which verily beat drums for human rights, but actually is favouring all the injustices against human rights. On one side child labour is condemned, but on the other same crime is being committed. So how can we say social organisation is playing its role? I don’t want to write more at this point, but simply ask if you all are committed towards removal of injustices simply child labour, why are our innocent kids killing their childhood and working as labourers?
Karachi again was under riots because on 19th August, a political leader of ANP was shot dead and the whole city was shut down. We all know Pakistan is passing through worst situation of floods where people are facing worst disaster of their lives. We should now put away the gun of target killings and try to solve hordes of problems of the flood affectees.
Now those who rely on daily wages how will manage to get meal? In our world some of the people look towards poverty with glasses and issue sympathetic statements to the press without doing anything actually. They don’t have sympathy towards the poor and deprived people of society.
Waves of anguish can only be felt by those who have crossed it.
I feel, people of this land, are facing worst time of their life after flood and rising riots by spiteful minds. These disasters can only give us one more thing and that is more poverty, in which our dreams will die.
So the young generation of my dear homeland will see increase in the number of child labour until and unless the philanthropists and the well to do feel the pangs and cries of the little children crying “Boot Polish….Boot Polish” in streets of their cities to earn a meal a day for their families. Pain and poverty has always same stories only characters change but weeping voices remain the same.

Friday, August 27, 2010

Karachi! Is not any one father's property!!!!!

ڪراچي ڪنهن جي پيءُ جي جاگير ناهي!!!



25 اربع جو ڏينهن هميشه جيان گذري رهيو هو ۽ آفيس کان گهر ڏانهن واپسي دوران ساڳيو ئي سفر رهيو، انهي دوران منهنجي ڀر ۾ ويٺل هڪ نينگريءَ کي فون آئي ته جلدي گهر پهچي وڃ حالتون خراب آهن، هن ٽٽل ديسي انگريزي ۾ جواب ڏيندي چيو ته OK Bhai Am coming na abhi . مون کي اندر ۾ کِل آئي ته اسان ٻولين ۾ ڪيترو نه بگاڙ ڪري رهيا آهيون. هن فون بند ڪندي مون ڏانهن پاسو ورائيندي چيو ته آپ ڀي صفوره ڪي طرف جائين گي نا. مون ڪنڌ لوڏيندي هاڪاري ۾ جواب ڏنو. هن يڪدم جواب ٻڌندي اڻ ٻڌو ڪندي چيو ته حالات بهت خراب هين ۽ مون ڦڪي مسڪراهٽ ڏيندي چيو ته حالات بهتر ڪب ٿي!

انهي دوران اسان ڪرن اسپتال پهچي وياسين جنهن تي ڊرائيور چيو ته باجي اسان اڳتي نه ٿا هلي سگهون توهان کي پنڌ وڃڻو پوندو. هن ڀيري گهٽ ماڻهن احتجاج ڪيو ته آخر گاڏي کي ڇا لاءِ روڪيو اٿوَ؟ انهي ڪري جو هاڻي گاڏي گلشن جي ايريا ۾ آئي جتي هر ڏينهن هڙتالون ٿيڻ ۽ قتل ٿيڻ معمول بڻجي ويو آهي. ماڻهن جي خاموشي ٻڌائي رهي هئي ته انهن لاءِ هي سڀ ڪجهه نئون ڪانهي.

خير مونکي ويهن منٽن جو سفر هاڻي پنڌ ۾ طئي ڪرڻو هو، ۽ مون پاڻ کي چيو ته So be ready march to home. ، انهي دوران مون کي پنهنجي دوست جي فون آئي ته ڪٿي آهين؟ مون اهو ئي جواب ڏنو جيڪو مان ڪجهه گهڙيون اڳ پاڻ کي جواب ڏئي چڪي هئس. مون ان کي چيو ته هينئر فون بند ڪر پوءِ ڳالهائيندس. اڳتي جيئن ئي هلي رهي هئس ته ان وقت منهنجي اڳيان پوليس ئي پوليس هئي، هڪ پوليس واري مون کي کلندي چيو ته آگي مت جائين وهان پئي پوليس ڪي آپريشن هو رهي هين. مون کي ڳالهه عجيب لڳي ته هي ڇا آهي؟ مون کي چڱي ريت اندازو هو ته اتي امدادي ڪئمپ لڳل آهي ۽ جنهن جي واهر حڪومت بجاءِ قومپرست ڪري رهيا آهن، مون ان جي ڳالهه کي اڻ ٻڌو ڪري ٻه قدم اڳتي ڪيا، ان وري مون کي روڪندي چيو ته آپ ميري بات ڪيون نهي سن رهي ڪي آگي پوليس ڪي آپريشن هو رهي هي آپ ڪو بهي گولي لگ سڪتي هي. مون ان کان ايترو پڇيو ته ڪيا وهان په دهشتگرد هين؟ ان ٽهڪ ڏيندي چيو ته نهين نهين وهان په متاثرين ڪو هٽايا جا رها هي. مون اڳتي وڃڻ جيئن شروع ڪيو ته ان وري منع ڪندي چيو ديکين بي بي ناجائين مون هٿ سان اشارو ڪندي جواب ڏيندي چيو ته مجهه ڪو پرواهه نهي ڪيا ڪرين گي يه لوگ!

مان جيئن ئي اڳتي وڌيس ته اتي ٻه ميڊيا جا ماڻهو ۽ هڪ ڇوڪري جيڪا ڪنهن کي فون ڪري رهي هئي، نظر آيا، مون ڪنهن کان به ڪجهه نه پڇيو بس خاموشي ۾ چپل سٽي جي جاءِ کي ڏسندي هلي رهيس جتي مون کي ائين لڳي رهيو هو ته هتي ڄڻ وڏا گناهگار ويٺل آهن جن کي حڪومت جي مشنري گرفتار ڪرڻ آئي آهي، انهي دوران منهنجي ڀرسان ٽئي ٻارڙا جن ۾ ٻه نينگر ۽ هڪ نينگري مٿي تي سامان ۽ هٿ ۾ پراڻي بالٽي کڻي روئيندڙ چهري سان روڊ ڪراس ڪري رهيا هئا. منهنجي آڏو ماضي جو اهو منظر تري آيو جڏهن معصوم ٻارڙا هڪ گهر کان ٻئي گهر ۾ انهي ڪري ڪڍيا ويندا هئا ڇاڪاڻ جو اهو گهر جنهن ۾ اهي رهندا هئا، انهن جو نه هو. ۽ وقت انهن کي هميشه لاءِ جلاوطن ڪري ڇڏيو.

ائين ئي هڪ ڀيرو هي ٻارڙا به جلاوطن ڪيا پيا وڃن، انهن ڪيترو نه ڏک ڀري نگاهه سان مونڏانهن ڏٺو هو، انهي وقت مون بيٺل هڪ نوجوان کان پڇيو ته هي سڀ ڇا ٿي رهيو آهي؟ ان اردو ۾ جواب ڏيندي چيو ته آپريشن هو رها هي.

مان جيئن ئي وڌيڪ اڳتي وڌيس ته ڪجهه نوجوان پوليس کي التجا ڪري رهيا هئا ته اسان کي هن گهٽي ۾ ئي رهڻ ڏيو ۽ ٻئي پوليس واري رڙ ڪندي چيو ته: او سنو ان ڪو وهان سي هٽائو، جلدي ڪرو. جلدي ڪرو...! مون کي هر چهرو خاموش نظر آيو. هڪ گهري خاموشي مون کي انهي ايريا ۾ نظر آئي سواءِ پوليس وارن جي آوازن کان مون سنڌين نوجوانن کي بي وس بيهندي خاموش ڏسندي رهيس. جيئن ئي مون سچل ڳوٺ جي روڊ تي قدم رکيو ته مون پوليس موبائيلس جون ٽئي گاڏيون لنگهندي ڏٺيون، جنهن مان پهرين گاڏي ۾ شايد پوليس جي آفيسر هو جنهن جي گاڏي جا شيشا ڪارا هئا، ۽ ان اندر ويٺل مين آفيسر جي هٿ ۾ پيپسي جو ٽن هو، مون ان کي غور سان انهي ڪري ڏٺو ڇو جو اها گاڏي منهنجي ڀرسان ئي آهستي ڪراس ڪري رهي هئي، ان جي پٺيان ايندڙ ٻيون موبائيلس ۾ ويٺل سپاهي گاڏي مٿان بيهي هٿيارن جي نمائش ڪندي سچل ڳوٺ جي ساڄي پاسي کان وٺي کاٻي پاسي تائين پکڙيل هئا، جن کي ڏسي نوجوان خوف زده نه ٿيا پر ٻارڙا روئي رهيا هئا، جيئن ئي مان پنهنجي گهر جي ويجهو پهچي رهي هيس ته ان وقت مون پٿرن مٿان ويٺل متاثرين ڏٺا جيڪي ڪيترو نه ٽٽل ۽ اداس هئا مون دل ۾ چاهيو ته اڳتي هلي انهن کان ڪجهه پڇان پر ڇا پڇان ها اهو ئي ته انهن کي پوليس ڪيئن گهلي ڪئمپن مان ڪڍيو ۽ گولين جي بوڇاڙ ۾ اهي ڇا محسوس ڪري رهيا آهن. هڪ نوجوان ونجهڻي سان هوا ڏيندي زمين کي غور سان ڏسي رهيو هو عورتون خاموش مٿي تي هٿ رکي ويٺل هيون ۽ ٻارڙا روئي رهيا هئا.

هي آڌر ڀاءُ ڪراچي ۾ متاثرين جو ڪيو ويو آهي، ان وقت توهان کي هي سڄو منظر ائين لڳندو ڄڻ انهن ماڻهن ڪو سنگين گناهه ڪيو آهي جنهن جي سزا انهن کي ملي رهي آهي ۽ پوليس جي گاڏين جو علائقي اندر گشت اهو پيغام ڏيندڙ هو ته توهان سنڌين کي ڪراچي ۾ موت ملي سگهي ٿو پر ٻه ٽڪر زمين نه ٿي ملي سگهي. حڪومت جا اتحادي سنڌين کي اهو ئي پيغام ڏئي رهيا آهن. ڪٿي به ائين ناهي ٿيندو جيئن ڪراچي ۾ سنڌين سان رويو رکيو پيو وڃي؟

متحده آخر ڇا چاهي رهي آهي؟ ان کي جيڪو ڪجهه ڪرڻو آهي ان پنهنجي حڪمت عملي سان ظاهر ڪري ڏيکاريو آهي، اسان اڳ ئي چئي چڪا هياسين ته متحده جو رجسٽريشن وارو مطالبو سنڌين کي نو اينٽري ڪراچي ۾ ڏيڻ آهي. جڏهن سنڌ حڪومت رجسٽرشن جو مطالبو نه نڀائي سگهي ته پوءِ متحده پردي پٺيان ويهي ڪري سنڌين تي حملا ڪري رهي آهي. متاثرين ڪئمپن ۾ ڪيترو نه غم آهي جهاتي پائي ڏسو. هي غم اهي ئي محسوس ڪري سگهن ٿا جن وٽ دردمند دل هجي ته ان کي خبر پوي ته گهر جو ڊهڻ ۽ جلاوطني جو غم ڇا ٿيندو آهي؟ متحده ڇو وساري ويٺي آهي ته هن سنڌ ئي انهن کي جيءَ ۾ جاءِ ڏني هئي. ڪٿي آهن اهي سنڌي قومپرست جيڪي نائين زيرو تي وڃي رضا حيدر جي وفات تيcondolence ڪرڻ ويا هئا، انهن کي متاثرين جا لاش نظر ڇو نه آيا جن تي غير سنڌين فائر ڪيا.

ڪراچي ۾ هڪ طرف متاثرين جي سهائتا ڪرڻ وارا سنڌي آهن ۽ باقي سنڌ حڪومت جي مفاهمتي واري خاموشي آهي، جن تي هاڻي متحده وارن اهڙي ايلفي لڳائي آهي جو هاڻي اهي ڳالهائڻ کان به ويا، ڇاڪاڻ جو الطاف حسين اعلان ڪري ڇڏيو آهي ته اسان مارشل لا جو ساٿ ڏينداسين. جيڪڏهن پ پ پ ڪجهه سنڌين لاءِ ڪري ٿي ته متحده بيهندي اسٽبلشمينٽ جي طرف ۽ پ پ پ کان ووٽ آف ڪانفيڊنس جي گهر ڪئي ويندي. ۽ جيڪڏهن پ پ پ سنڌين کي واپس ڪيو جنهن جي گهرن ۾ پاڻي ئي پاڻي آهي، ۽ اوڏانهن واپس ڪندي مسڪين متاثرين کي سان تڪڙ ڪئي ته پوءِ هي ائين ئي آهي ڄڻ توهان انهن کي موت جي منهن ۾ موڪليو وڃي ۽ مفاهمتي پاليسي جي ڪري پ پ پ ائين ئي ڪندي جنهن جو مثال هي آهي جو ڪراچي مان متاثرين وڃي رهيا آهن.

پ پ پارٽي ڪهڙي مفاهمتي پاليسي تي هلي پئي جتي سنڌين جي لاءِ سواءِ موت جي ڪجهه به ناهي، پ پ پ انهن اتحادين تي يقين ڪري رهي آهي جن اين آر او ۽ هميشه الڳ ٿيڻ جون ڌمڪيون ڏيندا رهيا آهن. اسٽبلشمينٽ پنهنجين وفادار cats جو گهڻو خيال رکندڙ آهي ۽ اهو ڪيئن تي سگهي ٿو ته ان ۾ متحده کي اڪيلو ڇڏي ڏئي، انهي ڪري متحده جي پٺي ٺپيندي اسٽبلشمينٽ چئي رهي آهي تُسي اگي چلو اسين تاڏي لان هوسين.

ڪراچي ۾ اصل وارثن کي لاوارث ڪيو پيو وڃي، انهي ٻوساٽيل ۽ سياسي لاوارثي واري ماحول ۾ مون کي چي مير جا اهي لفظ ياد اچي رهيا آهن جيڪي هن متحده کي وارننگ ڏيندي چيا هئا ته ڪراچي ڪنهن جي پيءُ جي ڪانهي.

اڄ اهو مون کي آواز انهن بي گهر ٿيندڙن لاءِ ٻڌڻ ۾ نه اچي رهيو آهي، سنڌي ڪڏهن کان ايترا خاموش ٿي ويا آهن؟ مان هي سوال سنڌ جي نوجوان نسل کان پڇڻ چاهيان ٿي ته آخر ڪيئن توهان جي اکيون هڪ قهر دؤران ناجائزي ڏسي رهيون آهن؟

ڇا به هجي ڪيئن به هجي ڪهڙي به مفاهمتي پاليسي ۽ اقتدر جي چاندي هجي!!! سڀ هڪ طرف پر روئيندڙ معصوم چهرا جن جو ڪجهه به نه رهيو آهي، انهن کي هن ملڪ جي رياستي مشينري روڊن تي آڻي گولين سان هيسائي رهي آهي. انهي کي انسانيت ۽ مسلمانيت جو نالو ڏيندؤ؟ سپريم ڪورٽ هن قهر تي خاموش ڇو آهي ته ڪراچي ۾ متاثرين سان اهڙو ورتاءُ ڇو پيو ڪيو وڃي؟

مان سپريم ڪورٽ ۽ حڪومت سان گڏوگڏ يو اين او کان پڇڻ چاهيان ٿي ته متاثرين جا حق ڪهڙا ٿيندا آهن؟ ۽ اهي جيڪي پنهنجي ڌرتي تي هجن انهن جا حق چارٽر آف هيومين رائٽس ۾ ڪهڙا آهن؟ اسان کي ٻڌايو وڃي ته معصومن جي تذليل تي خاموش ڇا لاءِ آهي؟ 25 آگسٽ تي متاثرين تي ٿيل آپريشن جو فيصلو ڪير ڪندو؟

هينئر مون کي اهي ٻارڙا ياد اچي رهيا آهن جن جي مٿي تي سامان ۽ هٿ ۾ بالٽي هئي جيڪي پنهنجي ڳوٺ کان گاڏي ۾ انهي ڪري چڙهيا هئا ته انهن کي ٻئي شهر ۾ ڇت ملندي، پر انهن کي ڪير ٻڌائي ته هن ديس جي انسانيت مفاهمتي زنجيرن ۾ قيد ٿي چڪي آهن. ٻوڏ متاثرين لاءِ ڪٿي ڪا همدردي به آهي؟ پر جيڪي معصوم هٿ هيئنر به اميد جي نگاهه سان نهاري رهيا آهن، انهن جي نگاهه کي حڪومت ڪهڙي موٽ پئي ڏئي؟

Wednesday, August 25, 2010

Comical wave to justice at flood victims’ camp have gotten fired!

By veengas
Before twenty minutes I myself had seen police operation at Chapel City – Karachi.
You all are thinking that there might be criminals, Oh no .. Never my dears, they are those people whom you are collecting fund and food, have worries for health care.
Yes they are flood victims people who not only smashed by man-made floodwater, now that are being killed by Police men.
They are not allowed to live in Karachi because MQM has authority, they don’t like entry Sindhis in Sindh’s City. MQM has been forgotten Sindh’s kindness when they were settled in Karachi, Hyderabad then slowly moving to other areas of Sindh.
When Sindhis poor people are facing worst time ever in life in spite of help they put on them Guns.
We all know, now challengeable voice are sleeping in graves and nowhere voice of my Che Mir who warned to MQM that Karachi is not yours father’s property once upon said Che Mir. Now in challenging time we don’t have single voice!
If Benazir Bhutto were alive, she would never see such cruel act on victims’ people! Rulers got power in the name of her, today Govt. silent and seeing killing, Is it revenge by Democracy that give shelter criminals and kill innocent?

People are now searching their own identity on their land, I only covet to ask from heart of Human, Is It Justice to those people who lost its shelter and giving shelter they are giving fires. People don’t need only one medicine they need roof for saving life.

Please Save flood victims’ people who are become orphan. Don’t make their lives for laughing at circus.
Injustice should have been limit otherwise it creates way out for justice.

I am a journalist, being journalist I know well freedom at this puppet system, I’d request to all of you that please raise voice for innocent people, they are help less now, and seeing wave of help from all of you.

Wake Up! Queen of Justice. When You Wake Up? After Killing of people, so whom you give justice dead world can’t be seen your justice, Kindly do justice in presence of victims people.

Wednesday, August 11, 2010

Give pray to Indus River!!!

درياهه کي دعا ڪجانءِ...!!!


”پٽ جيڪڏهن تنهنجو لنگهه سنڌو درياهه کان ٿئي ته ان کي منهنجي طرفان دعا ڪجانءِ ته هميشه ائين ئي موجن ۾ رهين.“ هي جملا منهنجي ماءُ جا منهنجي ننڍڙي ڀاءُ کي هئا جيڪو لاهور کان ڪراچي ڏانهن اچي رهيو آهي. مون کي سمجهه ۾ نه آيو ته ڇا سنڌ جي هر ماءُ ائين ئي دعا گهرندي هوندي جيئن منهنجي ماءُ گهري رهي آهي، ڪجهه وقت کان پوءِ منهنجي ڪنن تي ڪنهن پوڙهي جو آواز پيو، جيڪو چئي رهيو هو ته اڙي ڇورا! توهان اچي ايترا نازڪ ٿيا آهيو اسان جي دور ۾ ته ٻوڏيون اينديون رهنديون هيون، منهن ڏيڻ مڙس ماڻهن جو ڪم آهي پر آيل پاڻي تي ناراض نه ٿيڻ گهرجي جيڪڏهن هي درياهه بادشاهه جو پاڻي ناراض ٿي ويو ته پوءِ تون برباد ٿي ويندين.

هي ڪجهه اهڙا ردعمل آهن جيڪي مون پنهنجي ذاتي زندگيءَ دوران هلندي ڦرندي ڏٺا ۽ ٻڌا. ٻئي طرف جيئن ٻوڏ جي تباهي تي ڊيمن جي لاءِ مرلي وڄائي پئي وڃي، اهي سڀئي رويا جن ۾ هڪ طرف ماڻهو آيل پاڻي تي خوش آهن ته ٻئي طرف پنهنجا مفاد حاصل ڪرڻ ۾ لڳل آهن. ان سڄي معاملي ۾ هڪ ڳالهه ڏسڻ گهرجي ته آيل ٻوڏ جي مسئلي کي ورتو ڪيئن پيو وڃي؟ سنڌ ڊگهي عرصي کان پاڻي جي مسئلي کي منهن ڏيندي پئي اچي، جنهن ڪري سنڌ جي سڄي زمين بنجر ٿي وئي آهي، سنڌ جي پاڻي مسئلي کي حل ڪرڻ جي بجاءِ ان کي ٻڌو به نه پيو وڃي، اسان مسلسل چوندا آيا آهيون ته رياستن اندر ڪجهه مسئلا هٿرادو پيدا ڪيا ويندا آهن جن پٺيان صرف ۽ صرف سياسي چالن کي ڪامياب ڪرڻ هوندو آهي.

هينئر سنڌ ۾ آيل ٻوڏ تي هر هڪ چئي رهيو آهي ته جيڪڏهن هي ٻوڏ نه اچي ها ۽ هي پاڻي ڊيمن ۾ ڀريو وڃي ها ته ڪيترو نه بهتر ٿئي ها. پر سوال هتي اهو آهي ته انهن کي صرف ڊيمن جو کوڙو ڇو ياد آهي؟ آخر هي سنڌ جي مسئلي تي ڌيان ڇو نه پيا ڏين؟

هينئر آيل ٻوڏ يقينن پنهنجي جڳهه تي وڏو مالي ۽ جاني نقصان ڏنو آهي، ڇا ان مسئلي کي حل ڪرڻ جي بجاءِ ميان شريف برادرز جيان هر پريس ڪانفرنس ۾ ڊيمن جو راڳ ڳائجي يا وري نقصان کي منهن ڏئجي؟

اسان مان ڪير به پاڻي کي غصي ۾ وڃي چئي نه ٿو سگهي ته هليو وڃ هتان... آخر هڪ بنجر ڌر تي ڪيئن چئي ته هليو وڃ هتان...! جتي ٻوڏ جو پاڻي آندو يا وري اچي ويو آهي، ان جي ردعمل ۾ آيل تباهي کي منهن ڏيڻ گهرجي. انهي جڳهه تي مون کي ذاتي طور تي ننڍڙي بلاول ڀٽو جو عمل سڀني کان ميچور لڳو، جنهن ٻوڏ تي سياست ڪرڻ بدران امداد گڏ ڪرڻ لاءِ مهم شروع ڪندي پهرين پنهنجا طرفان پئسه جمح ڪرايا. ڇا اسان جي ميڊيا ان عمل کي ساراهيو؟ ايستائين جو ان تي ڪنهن به ڪجهه نه ڳالهايو. ڪٿي لکيل هو ته اهي سڀئي پنهنجي من اندر ۾ ڪيترا نه ڪارا آهن.

اڄ بلاول بهترين عمل ڪري هي ظاهر ڪيو آهي ته ”Youngsters are more mature than elders“ يعنيٰ وڏن کان ننڍڙا ڪيترا نه ميچور هوندا آهن.

جيڪڏهن بلاول جيان پاڪستان ۾ ويٺل سياستدان، سرمائيدار ۽ امير طبقو ڪجهه لکن جا فنڊ ڏين ها ته اسان کي ٻاهرين امداد جي لاءِ هٿ اڳتي ڪرڻ جي ضرورت ئي نه پوي ها. پر امير طبقي جن ۾ سياستدان به شامل آهي جا من ڪارا آهن، انهن جا هٿ ٻاهرين فنڊن لاءِ جلدي اڳتي ٿين ٿا پر پنهنجي کيسي اندر وڃڻ لاءِ تيار ڪونهن.

اسان وٽ تباهي تي هاءِ گهوڙا ۽ مال جمح ڪرڻ هڪ روايت ٿي وئي آهي، ۽ هي به رويو رهندو پيو آيو آهي ته جڏهن به تباهي پ پ پارٽي دور ۾ ايندي آهي ان وقت پاڪستان جو امير طبقو ۽ ڪجهه اشرافيه طبقو منهن لڪائي ويهي رهندو آهي ان وقت انهن کي تباهي ۾ مرندڙ مسڪين مسلمان ڀائر ياد ناهن ايندا. ڇا اسان کان وسري ويو آهي ته مشرف دور ۾ آيل زلزلي دوران پاڪستان جو امير طبقو، اداڪار ۽ ڪراچي جي لساني پارٽيءَ جون ننڊون ئي برباد ٿي ويون ۽ انهن ايترو فنڊ گڏ ڪيو جو چوڻ ۾ هي آيو ته ان فنڊ کي موڪلڻ جي جڳهه تي گهڻو ڪجهه به کيسي ۾ ئي رکيو ويو ۽ ٻاهرين فنڊ تي مشرف پاڻ ئي ديرو ڄمائي ويهي رهيو. ڇا ان تي ڪنهن ڪجهه لکيو؟

پر هاڻوڪي ٻوڏ سان آيل تباهي تي هر هڪ کي درد آهي ته ڊيم ڇو نه ٺهيو؟

ڪير به مالي مدد ڪرڻ لاءِ انهي ڪري تيار ڪانهي ته ان تباهي سان آيل نقصان پ پ جي حصي ۾ وجهجي. جيڪو پ پ جي حصي ۾ وڃي به رهيو آهي ته ڇو جو پ پ جا وزير ٻوڏ جي آيل پاڻي کي ڏسڻ ضرور اچي رهيا آهن ۽ ان تي جذباتي پريس ڪانفرنس ڪري گاڏين ۾ هليا وڃن ٿا. پاڪستاني سياستدانن جو تباهي تي ردعمل ائين آهي جيئن ڪير پڪنڪ ڪري هليو وڃي، تباهي تي پڪنڪ ڪرڻ ۾ ٿورڙو فرق هي آهي ته انهن کي عوام جي درد لاءِ روئڻ جو ناٽڪ ڪرڻو پوي ٿو. ۽ جيئن هو هينئر ڪري رهيا آهن. ان ڪري هاڻي غريبن جي برباد ٿيل گهرن تي سياسي پڪنڪ ختم ٿيڻ گهرجي. مخالف ڌر ۽ حڪومتي ڌر جيڪڏهن بلاول ڀٽو جي عمل مان سکڻ چاهين ته گهڻو بهتر آهي جنهن امدادي عمل ۾ پهرين پنهنجي کيسي مان پئسه ڏنا آهن.

ٻوڏ کانپوءِ آيل تباهي تي ائين سياست کان پاسو ڪيو وڃي ته هي هن ملڪ جي لاءِ بهتر آهي، سنڌ، بلوچستان، پختونخواهه، ۽ پنجاب ۾ رهندڙ مسڪين عوام آهي جن کي مشڪل وقت ۾ مدد جي عملي طور تي ضرورت آهي.

ٻئي طرف سنڌ جو رويو هن ٻوڏ تي مثبت آهي ته سڪل زمين جي سيني تي ڪجهه پاڻي جو ڇنڊو ته پيو، ان سان گڏوگڏ هڪ نئين ڳالهه به سامهون اچي رهي آهي. اها هي ته پهرين ۾ ڀاشا ڊيم جي خلاف تحريڪ سنڌ مان اٿي رهي هئي جيڪا هاڻي هن ٻوڏ کان پوءِ ٿڌي ٿي وئي ۽ عوام جي ذهن تان به ڀاشا ڊيم جو مسئلو ختم ڪيو ويو.

هن ڀيري وري رياستي ڳجها هٿ ڪامياب ٿي ويا جو انهن هڪ اهم مسئلي تان ڌيان هٽائي ٻيو مسئلو ٻوڏ جو پيدا ڪيو آهي. جڏهن ته سنڌ جي پارٽين کي اهم مسئلي تان ڌيان هٽائڻ جي بدران اهم مسئلي کي کڻڻ گهرجي ۽ ان سان گڏوگڏ آيل تباهي ۾ عوام جو ساٿ ڏيڻ گهرجي. ٻوڏ تي سياست نه چمڪائڻ گهرجي، پر ان جي جڳهه تي عوام جي امدادي ڪئمپن تائين ايمانداري سان سامان پهچايو وڃي، ڪئمپن ۾ رهندڙ عوام آهي ڪي ڍور ڍڳا ناهن جن کي کليل آسمان هيٺيان ڇڏيو ويو آهي.

حڪومت جي وزيرن کي درياهن جي بندن جي بدران عوام جي ڪئمپن ۾ وڃي وقت گذارڻ گهرجي پر هي ڪم هتان جي سياستدانن کان نه ٿيندو. هونءَ به اهي سياستدان ويا هليا جن جو دل عوام لاءِ ڌڙڪندو هو، جيڪڏهن اڄ شهيد پنڪي ۽ مير مرتضيٰ هجي ها ته ڇا انهن جا قدم ڪئمپن ۾ رهندڙ عوام ڏانهن نه وڌن ها؟

اسان درياهه جي موجن کي ان ماءُ جيان ئي دعا ڏينداسين ته شل! تون سدائين موجن ۾ رهين. ۽ ان پوڙهي بابا جيان ته مشڪلاتن کي منهن ڏيڻ مڙس ماڻهو جو ڪم آهي. ۽ سنڌ هر ويل مشڪلاتن کي منهن ڏيندي آئي آهي. هي آيل ٻوڏ جي تباهي کي به سنڌ منهن ڏئي ويندي پر هن ٻوڏ تي وڄندڙ ڊيم جي مرلي تي سنڌ جو عوام سخت مخالفت ڪري پيو. برباد به اسان ٿيون ۽ اسان جي ئي بربادي تي هڪ ٻيو تباهي جو محل اڏيو وڃي ان کي ڪير به قبولڻ لاءِ تيار ڪونهي.

Sunday, August 8, 2010

Bangles of reconciliation of ruling party PPP.

مفاهمت ۾ ڪَڙيل هيوي مينڊيٽ واري حڪومت!

پاڪستان جي اقتداري وايومنڊل ۾ سواءِ عوامي فيصلي جي سڀ ڪجهه ٿي سگهي ٿو. جتي غير عوامي قوتون آسانيءَ سان هر ڪم ڪري وڃن ٿيون ۽ انهن کي سپورٽ به ڀرپور ملندي رهي ٿي. ڇا اسان 50 ڏهاڪي جا اهي ڏينهن وساري ڇڏيا آهن جڏهن پنجاب ۾ پهريون ڀيرو مارشل لاءِ هنئي وئي هئي، ان وقت پنجاب جو وزير اعليٰ ممتاز دولتانه هو، مارشل لاءِ جو سبب احمدين کي غير مسلم قرار ڏيڻ هو. احمدين جي خلاف تحريڪ هلائڻ لاءِ نه پئسو پاڻيءَ وانگي وهايو ويو هو ايستائين جو ان وقت جي صوبائي حڪومت جي تعليم کاتي ٻن سالن ۾ ٻه لک رپين جي امداد اخبارن کي ڏني جن احمدين جي خلاف مهم هلائي هئي.

ان وقت صرف پنجاب جي حڪومت ئي نه پر پنجاب جون ايجنسيون به اڳيان اڳيان هيون. هتي احمدين جي ڳالهه کي ڪوڊ ڪرڻ جو مقصد هي آهي ته اسان سمجهي سگهون ته ڪيئن اينٽي عوامي قوتون شروع کان وٺي عوام جي ذهن کي غلط فيڊ ڪنديون رهنديون رهن ٿيون، اڄ به تخت لاهور طرفان اهي ئي سازشون ٿينديون نظر اچن ٿيون جيڪي انهن پنجاهه جي ڏهاڪي ۾ ڪيون هيون حرڪتون ساڳيون بس چهرا تبديل آهن، ڪڏهن معصوم انسانن کي احمدين جي خلاف ڪري معاشري ۾ انهن کي اڇوت جهڙو درجو ڏيڻ ته ڪڏهن وري ڊيمن جي اعلانن وسيلي عوام جو جيئڻ جنجال ڪرڻ آهي. نام نهاد ميڊيا انهن جي حرڪتن جو ساٿ ڏئي رهي آهي صرف انهي ڪري جو انهن وٽ ميڊيا هڪ دڪان آهي جتان هو پئسو ميڙي سگهن. مٿان وري نڪ جي پڪائي سان انسانيت ۽ ايمانداري جي ڳالهه به ڪرڻ! انهن کي پنهنجي اندر مان ڌپ محسوس ڇو نه پئي ٿئي؟ شايد انهن وٽ سنگهڻ جي حس ئي ختم ٿي وئي آهي.

جيئن مٿي چيو ويو ته هن رياست ۾ غير عوامي قوتون گهڻيون مضبوط آهن ڇو جو انهن هر جڳهه تي مورچا ٺاهي رکيا آهن جن مورچن مان ويهي ڪري هو معصوم عوام تي حملو ڪندا رهن ٿا. موجوده حڪومت سان گهڻي مذاق ٿي آهي، انهن گهڻو پنهنجو نقصان پاڻ ئي ڪيو آهي. هيءُ هيوي مينڊيٽ جو دهل وڄائيندڙ حڪومت آهي، پر وقت اچڻ ته انهن جي تڪ جي پوليس آفيسر تي به نه هلي، پوءِ اهڙي هيوي مينڊيٽ کي توهان ڇا چوندوء؟ هي هيوي مينڊيٽ ائين ئي آهي جيئن توهان ڪنهن ماڻهو کي ترڻ لاءِ پاڻيءَ ۾ ڇڏي ڏيو پر ان مٿان وزندار سامان رکي هي چئو ته هي سامان توهان جي حفاظت ڪندو، جڏهن توهان پاڻيءَ ۾ موڪليا ويندوء ان مهل توهان کان ترڻ ته ٿيندو نه پر توهان ان پوزيشن ۾ به نه هوندوء ته توهان ڳرو سامان لاهي سگهو. آخرڪار ڇا ٿيندو؟ يقينن توهان انهي پاڻيءَ ۾ ڦاسي پوندؤ.

جيئن موجوده حڪومت ڦاسي پئي آهي، اهو ڄاڻيندي به ته جن کي اسان اتحادي بڻايو آهي اهي الٽو اسان جو تماشو بڻائيندا پيا وڃن، سڀ ڪجهه ڄاڻيندي به موجوده حڪومت خاموش آهي، انهيءَ ڪري ته هي چار ڏينهن جي اقتداري چاندي الاءِ ٻيهر ملي نه ملي؟ هينئر جيئن ٻوڏ آئي آهي ان لاءِ ٻڌايو پيو وڃي ته اها هٿرادو آهي ڇاڪاڻ جو پردي پٺيان وارا ڊيم جو ماحول جوڙڻ لاءِ ٻوڏ جو عذر پيش ڪري چئي رهيا آهن ته جيڪڏهن ڊيم هجي ها ته اڄ ٻوڏ نه اچي ها. عوام جي لاشن تي پنهنجا مفاد حاصل ڪرڻ لاءِ اهي ڪيترو نه اڳتي نڪري چڪا آهن!؟ پر هن رياست ۾ غريب عوام جي قتل جي اهميت ناهي، جيڪڏهن هي ٻوڏ هٿرادو آهي ته پوءِ ان جي عدالتي ڪارروائي ٿيڻ کپي، مسئلو هي آهي ته شينهن جي آڏو ڪڇي ڪير؟

هڪ طرف ٻوڏ جو بحران پيدا ڪيو ويو آهي ته ٻئي طرف 2 آگسٽ 2010ع جي شام جو ڪراچيءَ کي ساڙيو ويو آهي ۽ هي باهه هينئر به هلي پئي. اهڙو ٿيو ڇا جو ڪراچي سڄي کي ساڙيو ويو. 2 آگسٽ 2010ع تي متحده جو اي ايم پي رضا حيدر کي ڪي نامعلوم هٿيار بند قتل ڪري هليا ويا، جنهن کان پوءِ جيڪو ڪجهه ڪراچيءَ ۾ ٿي رهيو آهي ان پٺيان ڪير آهي؟ سڀ کان پهرين مان هتي هڪ ڳالهه ياد ڏياريندي هلان ته مان پنهنجن ڪالمن ۾ پهرين به ٻڌائي چڪي آهيان ته ڪراچيءَ ۾ ٿيندڙ ٽارگيٽ ڪلنگ هڪ سوچيل سمجهيل کيڏ آهي، جنهن ۾ اهڙا ماڻهو به مارجن جيڪي ڪن خاص ڌرين لاءِ مٿي جو سور بڻجي سگهن ٿا ۽ انهن کي ماري، سندن مرڻ جو بار وري حڪومت جي ڪلهن تي رکي انهن لاءِ ڏچو پيدا ڪجي. هڪ طرف ٻوڏ جو ڏچو آهي ته ٻئي طرف وري ڪراچيءَ ۾ ٽارگيٽ ڪلنگ.

پڪ سان، رضا حيدر سان جيڪو ڪجهه ٿيو اهو بهتر عمل نه هو، پر سندس قتل کان پوءِ جيڪو ٿي رهيو آهي ڇا اهو بهتر عمل آهي؟ 50 کان مٿي جانيون قتل ڪيون ويون، گاڏين، جاين، ۽ دڪانن جو جيڪو نقصان ٿيو آهي، ان پٺيان ڪير آهي؟ صرف ڪراچي ئي نه پر حيدرآباد ۽ سکر ۾ ڇا ٿيو؟ جتي جتي هڪ لساني ڌر جي اڪثريت آهي اتي اتي حالتون خراب ٿيون آهن.

رضا حيدر جي قتل پٺيان ڪهڙا عنصر آهن؟ ڪجهه ماڻهو سوال اٿاري رهيا آهن ته آخر هن ۽ بابر غوريءَ ۾ جهيڙو ڪهڙي ڳالهه تي هو ۽ هيڏن ماڻهن مان قاتل ڪيئن ٿو فرار ٿي سگهي جڏهن اها ايريا ئي خاص لساني ڌر جي هيٺيان اچي پئي؟ ڇا رضا حيدر جي قتل پٺيان سندن پنهنجا ماڻهو شامل هئا يا وري هي هڪ سوچيل سمجهيل ٽارگيٽ ڪلنگ آهي جنهن ۾ هڪ تير سان گهڻا شڪار ڪري سگهجن. رضا حيدر جي قتل کان پوءِ اصل نشانو پٺاڻن ۽ بلوچن کي بڻايو ويو آهي، ٻئي نشاني تي سنڌ حڪومت جي رٽ ڏچي ۾ پئي آهي. ۽ ٻئي طرف متحده جي اعليٰ قيادت جي خاموشي جيڪي پنهنجي اهم ساٿي جي قتل ٿيڻ تي ڪجهه به ڪڇن نه پيا هي اها ئي قيادت آهي جيڪا حيدرآباد ضلعي جي هڪ ٿيڻ ته حالتن جي خراب ٿيڻ جي ڌمڪي ڏئي رهي هئي اڄ اها قيادت پنهنجي سينئر ساٿي جي قتل تي خاموش آهي ڪا به عدالتي ڪارروائي ڪرڻ مطالبو نه ڪري رهي آهي.

موجوده حڪومت کان وڌيڪ ٻه شهر مضبوط آهن هڪ لاهور ۽ ٻيو ڪراچي جتي پ پ پارٽي جي هلي ئي نه پئي ۽ دلچسپ منظر هي آهي جو ٻنهي شهرن ۾ اباجي جون نشانيون آهن ٻنهي پارٽين کي ٺاهڻ وارو جنرل ضياءَ آهي، ۽ ٻئي پارٽيون پ پ پارٽيءَ جي مٿي جو سور بڻيل آهن. پ پ پارٽيءَ کي هميشه ڪيرائڻ لاءِ ڳجهن هٿن هٿرادو بحران پيدا پئي ڪيو آهي، هڪ هٿرادو ٻوڏ پيدا ڪري ۽ ٻيو ڪراچيءَ جو حالتون خراب ڪري. ٻوڏ جي اچڻ تي نقصان ٿيو آهي اتي سنڌ ۾ غريب عوام خوش آهي ڇاڪاڻ جو هو ٻوڏ جي پاڻيءَ تي پنهنجو روزگار ڏسي رهيو آهي. گهڻن هي به چيو آهي ته ٻوڏ کي بنجر زمين آواز ڏئي گهرائيندي آهي، ڇا واقعي ائين ئي آهي؟ جن ٻوڏ کي نقصان پيدا ڪرڻ لاءِ ڇڏيو هو ان پاڻي تي غريب مهاڻا گلن سان ان جو ڀليڪار ڪري رهيا آهن، پر اسان هي نه چونداسين ته ٻوڏ عوام کي نقصان نه ڏيندي، بلڪل ڏيندي. جيڪڏهن حڪومت درست انتظام ڪري ته انهن نقصانن تي ضابطو آڻي سگهجي ٿو. پر ٻوڏ تي ڊيم ٺاهڻ وارو راڳ ڪامياب نه ٿي سگهندو، ڇو جو ڊيم ٺاهڻ سان ويتر ٻيڻو نقصان ٿيندو. انهيءَ لاءِ مسلم ليگين ۽ اسٽبلشمينٽ کي ڊيمن تي پهرين اسٽڊي ڪرڻ گهرجي.

ٻوڏ جي مسئلي کي اٿاري حڪومت لاءِ بهانو پيو بڻايو وڃي ته حڪومت ۽ ان جي نمائندن کي عوام جي پرواهه ناهي ۽ اهي ناڪام ٿي چڪا آهن، اتي ئي وري ڪراچيءَ جي حالتن کي به اڳيان رکي پ پ پارٽيءَکي سوڙهو ڪيو ويو آهي، ڇا شازيه مري جو بيان رڪارڊ تي ناهي جنهن ۾ هن چيو هو ته اسان گهڻا دهشتگرد نائين زيرو جي ايريا وٽان پڪڙيا آهن، پر اهڙي بيان ڏيڻ جي ڪجهه ڏينهن کان پوءِ عهدي تان لاٿو ويو.

هي جيئن هٿرادو بحران پيدا ڪيا پيا وڃن ۽ انهن مٿان وري حڪومت کي جيڪي مفاهمتي چوڙيون پاتل آهن انهيءَ حڪومت کان ڪڇڻ ئي کسي ڇڏيو آهي. حڪومت کي ياد هجي ته ڳجهن هٿن 50 واري ڏهاڪي کان وٺي هٿرادو بحران پيدا ڪري حڪومت کي ڪيرايو ۽ جوڙايو آهي، ان ڪري ڪجهه هوش سنڀالي ڪراچيءَ ۾ پنهنجي حڪومت جي رٽ ڏيکاريو ۽ اسان سمجهون ٿا ته درست قدم کي ڪير به نه روڪي سگهندو؟

ڪراچيءَ ۾ جيڪي حالتون خراب ٿيون آهن ۽ معصوم جانين جو جيئن قتل ڪيو ويو آهي ڇا ان لاءِ انصاف ناهي يا وري اهي گهٽين ۾ اڇليل ڪُٺل جانور آهن جن لاءِ انصاف نه پر صرف ايڌي جي بس موجود هوندي آهي. سنڌ حڪومت کي ڄاڻ هجي ته اهي ضيائيت جي باقيات کي جمهوريت جي حقيقي نفاذ لاءِ جرئت ڀرين قدمن ۽ عوام دوست پاليسين وسيلي ئي ختم ڪري سگهجي ٿو. جيڪڏهن سنڌ حڪومت هي به نه ٿي ڪري سگهي ته پوءِ ڇا عوام سمجهي ته سنڌ حڪومت کي عوام کان مٿي اتحادين جا مفاد پرست مطالبا عزيز آهن. حڪومت مفاهمت جون چوڙيون پائي پاڻ کي ئي نقصان ڏئي رهي آهي.

City is burning,

City is burning,

Oh...No... Man is burning,

Is there any one?

I heard, a voice which calling for help,


I can not be seen in mist of soot,

Every thing is burning,

Now they just burning,

Queen of justice,

So, there will be no remain justice for innocent earth,

All things are burnt,

City is burning,

City is burning. (Helena)

ڪاش! هن رياست جا اصل ٺيڪدار ڏسي سگهن ته عوام شهرن سميت جلي رهيو آهي، حڪمرانن کي ياد رکڻ کپي ته رک جي ڍير ۾ تبديل ٿي ويل شهرن تي حڪومت ناهي ڪري سگهبي.

Problem isnot flood..!!!

عوام سان مسئلو ڪهڙو آهي؟ اسان کي هاڻي انهي سوال تي سوچڻ گهرجي ته آخر عوام جا مسئلا حل ڇو نه ٿي رهيا آهن؟ انهن لاءِ ڪهڙي رڪاوٽ آهي جو ڪجهه به حل ٿي نه پيو سگهي. اسان سڀني کي خبر آهي ته امير طبقو جيڪو مٿي ويٺل آهي اهو ڪڏهن به عوام جي درد کي محسوس ڪري ئي نٿو سگهي جيڪڏهن ان عوام جي درد کي محسوس ڪرڻ شروع ڪيو ته پوءِ معاشري ۾ امير ۽ غريب طبقي ۾ فرق ئي نه رهي ها، انهي ڪري اسان امير طبقي کان ديا نه وٺنداسين ته اهي اسان تي رحم کائي ماني جا ٻه ٽڪر ڦٽي ڪن، غريب عوام جو پيٽ هڪ ويلي جي ماني تي به گذر ڪري وڃي ٿو.

اسان عوام جي ووٽ جي سهاري آيل حڪومت کان پڇڻ چاهينداسين ته سندس من اندر عوام جو درد 24 ڪلاڪن جي هر هڪ هلندڙ سيڪنڊ سان هلي رهيو آهي، ان جي باوجود به عوام جا پتڪڙا مسئلا حل ڇو نه ٿي رهيا آهن؟

اسان سمجهون ٿا ته رياستن مٿان قدرتي ۽ هٿرادو بحران ايندا رهندا آهن، پر جيڪي مسئلا پيش اچي رهيا آهن، انهن کي حڪومت حل ڇو نه پئي ڪري؟ هينئر سڄي ملڪ ۾ ٻوڏ آئي آهي، جنهن جو بظاهر نقصان ضرور ٿيو آهي، پر سنڌ جي نقطي نگاهه سان مسئلي کي به ڏسڻ گهرجي ته هيڏن سالن کان عوام وٽ پيئڻ لاءِ پاڻي نه هو، ۽ پنجاب پڻ ارسا جي داداگيري آن دي رڪارڊ آهي ته انهن هر موڙ تي ناجائزي ڪري سنڌ جو پاڻي روڪيو آهي، پنجاب پنهنجا مقصد پورا ڪرڻ لاءِ سڀ ڪجهه ڪري پيو ۽ ان جو مثال اسان جي آڏو آهي، ته چئني صوبن ۽ وزيراعظم جي رضامندي کان پوءِ چشما لنڪ جهلم ڪئنال کولڻو آهي، ارسا جي آڏو ته وزيراعظم جي به نه هلي، اهڙي ماحول ۾ جتي ملڪ گهڻن پاسن کان ڦاٿل آهي اتي وري ڊيم جي ڳالهه ڪئي وئي اهو به ڄاڻندي ته ٽئي صوبا ان معاملي تي راضي ناهن جڏهن ته سنڌ رڙيون ڪندي رهي آهي ته توهان 91 ٺاهه تحت پاڻي جو مسئلو حل ڪريو، پر ارسا کي هي ڳالهه ٻڌڻي ئي ڪانهي مٿان وري سنڌ مان متحده پنجاب ۾ پڱ پائي پاڻ کي سنڌ جي نمائنده پارٽي پيش ڪندي لاهور ۾ ڊيم ٺاهڻ تي راضپو ڏيکاريو. جڏهن ته هي راضپو صرف ۽ صرف متحده جو هو نه ڪي سنڌ جو.

هتي هي ڳالهيون ڪرڻ جو مقصد هي آهي ته اسان سمجهي سگهون ته انهن ڊيمن ٺاهڻ لاءِ دهل لاڳيتو وڄائيندا اچن پيا، ان جو ثبوت سنڌ کي هي ڏنو ويو ته گڏيل قومي مفادن واري ڪائونسل 19 جولاءِ 2010 تي ڀاشا ڊيم ٺاهڻ جي منظوري ڏئي ڇڏي. ڀاشاڊيم جي خلاف اڃا سنڌ ۾ تحريڪ شروع ٿي ئي هئي ته مسڪين عوام مٿان ٻوڏ جو پاڻي ڇڏيو ويو، هي اها ئي ارسا آهي جنهن وٽ 19 جولاءِ 2010 تائين پاڻي صوبن کي ڏيڻ لاءِ نه هو.

پر هينئر هي ٻوڏ ڪٿان آئي؟ ان جا ٻه مقصد آهن هڪ ڀاشا ڊيم تي خاموشي ڪرائڻ ۽ ڪالاباغ ڊيم لاءِ راهه هموار ڪرڻ جو ڊرامو رچايو ويو آهي، هن ملڪ جي پياري لاڏلي قومي ميڊيا جي وات ۾ هي ڳالهه ناهي ته ٻوڏ متاثرين جون حالتون ڪيئن آهن؟

انهن وٽ هي مسئلو آهي ته ڪالاباغ ڊيم ڇو نه ٺاهيو ويو آهي؟ اسان ڪيستائين عوام جي لاشن تي پنهنجا مفاد حاصل ڪندا رهنداسين ماضي ۾ بنگالين جي علحدگي تي 73 جو آئين ڏنو ويو جنهن کي هينئر تائين ايمانداري سان ننڍن صوبن تي لاڳو نه ڪيو ويو آهن ڪنڪرنٽلسٽ کي ختم جهڙو نه ڪرڻ آهي. هاڻي ٻيهر موجوده حالتن ۾ عوامي ليڊر جي بحران جو فائدو وٺندي هٿرادو بحران پيدا ڪري مٿيان وارا پنهنجا مفاد حاصل ڪري رهيا آهن، هي ٻوڏ جنهن پختونخواه ۽ بلوچستان ۾ جتي تباهي مچائي آهي، اتي سنڌ انهي پاڻي جو ڀليڪار گلن سان ڪيو آهي، هي اهو جواب آهي ڳجهن هٿن کي جيڪي تباهي مچائي عوام کي سوڙهو ڪرڻ چاهين پيا پر انهن جو پتو الٽو پئجي ويو آهي. مٿيان وارا پنهنجا مفاد حاصل ڪرڻ ۾ لڳا پيا آهن پر انهن جي هٿرادو بحرانن ۾ عوام مسئلن کي منهن ڏئي رهيو آهي، هڪ خبر موجب ته سنڌو درياءَ آبپاشي جي سمورن ماهرن ۽ سرڪاري ادارن جي اندازن کي غلط ثابت ڪندي 11 لک 45 هزار ڪيوسڪ کان وڌيڪ وهڪري سان گڊو بئراج ڏانهن وڌي رهيو آهي، اڄ گڊو بئراج وٽان ڏهه لک ڪيوسڪ کان وڌيڪ پاڻي گذرڻ جو امڪان آهي. سنڌ جي مختلف آبپاشي ماهرن اهي اندازا لڳايا هئا ته گڊو بئراج وٽان سنڌو جو چاڙهه اٺ لک ڪيوسڪ کان نه وڌندو . جڏهن ته ڪالهه شام جو ئي گڊو بئراج مان ساڍا اٺ لک ڪيوسڪ کان وڌيڪ پاڻي گذرڻ شروع ٿيو، جيڪو ڪجهه ڪلاڪن اندر خطرناڪ ٻوڏ (سپر فلڊ) ۾ تبديل ٿي ويو.

يقينن انهن وڏن وهڪرن سان عوام کي مالي ۽ جاني نقصان ضرور ٿي رهيو آهي، ان تي ضابطو آڻي سگهجي ٿو جيڪو صرف موجوده حڪومت جي سنجيده ڪارڪردگي سان ئي ممڪن آهي. حڪومت کي رليف ڪئمپن ۾ ڏسڻ گهرجي ته انهن عوام کي ڪهڙيون سهولتون ڏنيون آهن، مسئلو هي ناهي ته عوام مٿان آفتون ڇو پيون اچن پر مسئلو هي آهي ته ان آيل آفت کي حڪومت ڪيئن ٿي منهن ڏئي عوام جي درد ۽ تڪليف کي سهارو ڏئي.

سنڌ حڪومت ڀاشا ڊيم تي خاموشي اختيار ڪري سنڌ جي مستقبل تي ڪارو ٽڪو هنيو، هاڻي سنڌ حڪومت پنهنجي غير موثر ڪارڪردگي ڏيکاري عوام کي بيزار نه ڪري ۽ نه ئي ڳجهن هٿن کي موقعو ڏئي ته اهي ڊيمن جي مرلي وڄائين.

اسان سمجهون ٿا ته سنڌ حڪومت وري ٻيهر سنڌ مٿان ڪارو ٽڪو نه هڻڻ ڏيندي.

Friday, August 6, 2010

City is burning!

City is burning,
Oh...No... Man is burning,
Is there any one?
I heard, a voice which calling for help,
I can not be seen in mist of soot,
Every thing is burning,
Now they just burning,
Queen of justice,
So, there will be no remain justice for innocent earth,
All things are burnt,
City is burning,
City is burning. (Helena)